Muszę przyznać, że Twoja odpowiedź jest jak najbardziej trafiona i bardzo konkretna.
Sam często zastanawiam się jak zostać tym dobrym programistą? Właśnie... Wiadomo, że początki są trudne, ale jak to ładnie określiłeś 'jest to naprawdę zajebista sprawa' ;) Więc warto pracować i się rozwijać.

Tak więc biorę się do roboty i czekam na kolejne ciekawe wpisy na Twoim blogu.
pozdrawiam

Dobrze takie coś przeczytać. Przynajmniej wiem, że dla mnie nie jest jeszcze za późno :P W tym roku zaczynam studia i myślałem, że jak ktoś w wieku 16 lat nie osiągnął znacznego sukcesu to już kaplica :P

BTW. Takie posty chyba cieszą sie największym powodzeniem :)

Świetny post, bardzo trafnie ująłeś ten problem.
Od siebie dodam jeszcze że najważniejsza jest samodzielność. Trzeba samemu stawiać przed sobą wyzwania i je realizować, nawet gdy początkowo wydaje się to bardzo trudne. Trzeba się nauczyć samemu znajdować rozwiązania problemów, korzystania z książek i dokumentacji.
Dodatkowo, jeśli ktoś chce rozpocząć przygodę z jakąś technologią - zacząłbym od kupienia dobrej książki. Ja już się chyba uzależniłem od zamawiania paczek z amazonu co kwartał (przy aktualnej wartości dolara aż wstyd czegoś nie zamówić).

Przedstawiona "ścieżka rozwoju" jest jak najbardziej słuszna, jednakże z kilkoma drobnymi zastrzeżeniami. Napisałeś, że olewałeś kryptografię, grafikę, algorytmy i tym podobne pierdoły. Mam wrażenie czasem, że ludzie znający .NETa (nie mówię tu bynajmniej o autorze bloga, sam często tu zaglądam) uważają się za doskonałych programistów, bo prawie wszystko są w stanie napisać: okienka, usługi, komunikacja przez sieć oraz kolorowy button, e-mail z załącznikiem, przezroczyste okno programu, czy nawet podłączyć się do bazy danych. Na drugim niejako biegunie pozostają aplikację przemysłowe, sterowniki, aplikacje dla medycyny, aplikacje wspierające projektowanie mostów, rozpoznawanie mowy itp. Do tworzenia takich aplikacji nie da się nie stosować już matematyki, algorytmiki, często kryptografii. Wiem, że nie da się z każdego przedmiotu na uczelni być orłem, niektóre należy trochę odłożyć na bok. Jednak studia to czas rozszerzania horyzontów, badań algorytmów, takiej trochę pracy naukowej. Warto o tym także pamiętać. Technologię ktoś stworzył, może warto choć po części dowiedzieć się "jak"? W pracy często potem już nie ma na to czasu. Sam pracuję w .NET-ie i używamy gotowców (komponentów) - ma to działać i nikogo praktycznie nie obchodzi jak to działa (podobnie niestety jak robotnika przy taśmie w fabryce - wciska przycisk i nie interesuje go co on robi w środku. Czy w programowaniu o to chodzi?).
Warto (jak to zostało już powiedziane) dużo pisać - szczególnie angażować się w projekty, byś starannym w pisaniu kodu, pisać "ładne" klasy. Nie pisać na forum od razu, bo mi się coś nie chce skompilować (a widzę na codeguru.pl że już co niektórzy idą taką drogą). Wiadomo, że większość na początku nie stosuje wzorców projektowych, innych praktyk wytwarzania oprogramowania - jest to jak najbardziej normalne. Na wszystko przyjdzie czas, na wielkie pieniądze z programowania też. Pozdrawiam i życzę powodzenia.

To ciekawe, ja też dostałem takiego maila. :)

Bardzo konkretna odpowiedź. Zgadzam się całkowicie.

Jeśli chodzi o kryptografię, algorytmikę i inne tego typu przedmioty to nie są one niczym innym jak tylko ćwiczeniem logicznego myślenia i sensownego łączenia faktów. Generalnie jestem przeciwnikiem stwierdzenia, że dobry programista musi znać algorytmy, matmę, etc. (to wszystko można sobie wziąć z netu). Dobry programista to po prostu taki, który myśli w sposób algorytmistyczny (jest takie słowo? :D), potrafi rozwiązując problem z miejsca przewidzieć wszystkie ścieżki, gdzie i w jakich warunkach appa może się wywalić. I równie dobrze może to być programista zwykłej aplikacji okienkowej.

Reasumując moje bezsensowne wypociny uważam, że kluczem jest umiejętność analitycznego myślenia i podejścia do problemu i, co najgorsze (nie wiem czy się zgodzicie ze mną), tej umiejętności nie da się nabyć, to po prostu trzeba, że tak se pozwolę użyć metafory, wyssać z mlekiem matki (albo ojca :P). Posiadając takie umiejętności technologia to jest tylko kwestia mniejszej lub większej ilości czasu spędzonej czy to nad książką, artykułem or whatever.

I jeszcze sobie coś przypomniałem :)
Jeżeli wrócimy do nauki programowania to moim zdaniem nie ma lepszego sposobu niż praca z ludźmi z większą wiedzą i doświadczeniem. Jest to najszybszy i chyba najbardziej skuteczny sposób na wspięcie się na wyżyny.

I taki mały offtopic:
Kumpel z pracy (thx Karol) podrzucił mi fajny trick na rozgryzanie technologii/mechanizmów. Bierzemy daną technologię/mechanizm, dodajemy słówko "evil" i zarzucamy do googla. Rezultaty są w większości przypadków genialne :)

Wszystko super, świetny wpis , zastanawiam się czy to wszystki nie brzmi czasem zbyt pieknie . Tez (jak autor pytania) jestem poczatkujacym programista, po krotkich przygodach z C++,Java, Pythonem i teraz troche dluzsza z C# . Tez mam ten problem ze przeczytam 1-2 ksiazke ,ale ciezko mi sie dalej rozwijac, brakuje pomyslow na programy ,bo duzo ciezej pisac cos, co wiesz ze ci sie nigdy w zyciu nie przyda. Tez myslalem o podpienciu sie pod jakies projekty, jakas pomoc, pisanie za darmo itd ,ale niestety nie wiem za bardzo gdzie tego szukać ...

Druga sprawa to praca dla początkujących programistów.Mieszkam w Warszawie i z ciekawosci przegladam czesto ogoloszenia dla programistow C# w necie , w gazetach i np. dla programistow Windows Forms nie ma prawie nic , a jesli juz to WF jest traktowany jako dodatek do calej reszty. Nawet nie mysle ze moglbym teraz gdzies pracować, znajac tylko Windows Forms na poziomie (wedlug mnie) conajwyzej srednim.

Tzn. ta praca pewnie gdzieś jest ,ale chyba znowu nie szukam tam gdzie trzeba.

Byłbym wdzięczny za jakąś dodatkową rade , bo czuje ze to moze byc moja przyszłość ,ale chciałbym wybrać najlepszą drogę.

ok dzieki za odpowiedz. Rzeczywiscie 90% ogloszen zawiera w sobie znajomosc SQL, 2 letnie doswiadczenie i inne bajery.Widocznie za slabo/malo szukalem ,ale tez prawda ze CV nie wysylalem nigdzie.Sadzilem ze nie ma sensu.Studiuje narazie i to dziennie ,wiec nic powazniejszego oczywiscie nie chce ,ale jakies takie praktyki ,zebym mial co robic i sie rozwijal napewno by sie przydaly...

Podłączę się do tematu.
W większości ogłoszeń zazwyczaj szukają studentów ostatnich lat studiów lub absolwentów, no ale co z takimi studentami co są na 2-3 roku? Wtedy to się chyba sprawa komplikuje, bo takich studentów raczej firmy nie chcą (tak mi się przynajmniej wydaje). Sam obecnie kończę II rok Informatyki na Politechnice Opolskiej. W Opolu to ciężko o dobrą pracę, a już nie mówię o praktykach dla kogoś takiego jak ja (nawet za darmo bym chętnie pracował, byle by tylko zdobyć doświadczenie). Planuję wybrać się na II stopień studiów do Wrocławia, bo jednak tam dużo bardziej rozwija się rynek i jest na pewno spore zapotrzebowanie na deweloperów (mowa choćby o otwarciu ostatnio siedzib Opery, GG czy Google). Póki co pozostaje mi raczej dalsza nauka we własnym zakresie, choć strasznie chciałbym tak jak kolega wyżej uczestniczyć w jakimś projekcie, praktykach...

Ja polecę także od siebie witrynę asp.net, która według mnie przyda się jeżeli kogoś pasja wykroczy poza okienko.

Zgadza sie, rozsylajcie CV nawet do firm, ktore aktualnie nie prowadza naboru. Nie nalezy sie zniechecac tylko po prostu dzialac. Ktos na pewno zaprosi was na rozmowe. Pozatym nalezy pamietac, ze firmy nie ignoruja waszych ofert, tylko odkladaja je "na pozniej". Dzieki temu gdy zajdzie potrzeba zatrudnienia pracownika, to najpierw siegna po nadeslane oferty. Czesto tez proponuja darmowe praktyki, bo roboty maja duzo, ale nie moga sobie pozwolic na zatrudnienie kolejnego programisty. Jest to znakomita okazja, zeby zdobyc troche doswiadczenia, praktycznych umiejetnosci, a pozniej uzupelnic cv. Trzeba tez pamietac, ze w mniejszych miastach nalezy rozpoczac poszukiwania pracy zanim rozpoczna je pozostali studenci z naszego roku. Jezeli kogos w ogole nie ciagnie do duzego miasta i swoja kariere zawodowa chce rozpoczac w miescie ubogim w firmy z branzy IT, czyli tam gdzie o stanowisko programisty .net jest naprawde ciezko, powinien rozwazyc, czy nie podejsc do sprawy w troche odmienny sposob. Pewnie mnie skrytykuja za psucie rynku, ale taka jest prawda, ze jak zaproponujesz niska stawke za swoja prace, to pokonasz kazda konkurencje bez wzgledu na to, z kim stawales w szranki o to stanowisko pracy. W miedzyczasie i tak dostaniesz podzyzke, ale nie to jest najwazniejsze, tylko to, ze po roku zaczynasz sie lapac na ogloszenia w stylu "dwuletnie doswiadczenie" (poniewaz ogloszenia sa czesto naciagane, wiadomo - kazdy szuka jak najlepszego pracownika). Wtedy otwiera sie przed nami rynek pracy wczesniej niedostepny. Otwieraja sie rowniez oczy i prawdopodobnie i tak uciekniesz do duzego mista.
Pozdrawiam

Ciekawa dyskusja. Akurat trafilem przypadkiem podczas dlugotrwalej kompilacji programu (duzy projekt z milionem plików gdzie polowa kodu pochodzi jeszcze z czasów DOS'a), ale nie to jest najwazniejsze.
Tak sobie pomyslalem ze takze wtrace swoje 3 grosze. Tak jak to sie pojawia w co drugim poscie najwazniejsza jest praca nad wlasnym warsztatem i udzial w projektach.
Jak juz procent nieraz wspominal nie warto mowic ze nie ma ofert, ze z moimi umiejetnosciami to nigdzie mnie nie potrzebuja. Wrecz przeciwnie jest mnostwo firm ktore potrzebuja kazdych rak do pracy. Musicie pamietac ze każdy projekt nawet najbardziej skomplikowany sklada sie z prostych kawalkow kodu od ktorych pisania mozecie zaczac, a firma bedzie szczesliwa ze wiedze i czas bardziej doswiadczonych programistow moze zainwestowac w bardziej skomplikowane elementy systemu.

@SarmaX
To ze jestes na 2,3 czy wrecz nawet na pierwszym roku studiow dziennych w niczym nie przeszkadza. Ja sam studiowalem informatyke dziennie na Politechnice Śląskiej w Gliwicach i bynajmniej nie nalezy ona do uczelni gdzie mozna sobie "bimbac" tym bardziej na poczatku. Musisz wiedziec ze jest wiele firm w ktorych mozesz pracowac np. na zasadzie umowy zlecenia zdalnie. Sam tak zaczynalem. Na poczatku byly to proste rzeczy, ktorych jakby mi sie nie udalo zrobic w terminie to tragedi dla firmy i tak nie bylo bo ktos doswiadczony programista zrobilny to w 1, 2 dni i tak czy inaczej cel zostal by osiagniety. Albo wrecz byly to zadania ktore np mialy wspieraly prace w firmie, ale oczywiscie jak to bywa z tematami nie niezbednie potrzebnymi szkoda bylo angarzowac etatowych pracownikow bo ci maja zarabiac.
Z czasem zadania ktore dostawalem byly coraz bardziej ambitne/pracochlonne i odpowiedzialne. Na 4 roku wychodzilo na to ze w firmie bylem 2-3 dni w tygodniu, a z podliczenia godzin wychodzil niezly etacik. I tak to sie zaczelo. Tak wiec mozliwosci sa trzeba tylko sie pod nie schylic. Jak ja zaczynalem swoja przygode z programowanie to po mozliwosci jeszcze nalezalo sie schylac, teraz coraz czesciej wydaje mi sie ze wystarczy tylko na chwile zwolnic, a same was dogonia.

I mysle ze nalezy powiedziec o jeszcze jednej waznej sprawie. Nie ma jednego jedynego slusznego rozwiazania (czyt. .NET). Wiele firm posiada oprogramowanie (i je rozwija) napisane jeszcze w zamierzchlych czasach (tak jak wspomniane na poczatku, podczas kompilacji, ktorego to pisze ;) ). Co prawda staramy sie zeby bylo tego coraz mniej, ale bedzie funkcjonowalo jeszcze pewnie przez wiele lat. Co prawda ja rowniez w ostatnim czasie skupiam sie na .NET - zwlaszcza aplikacje mobilne, ale wlasnie z powodu braku kadry czasem musze cos
pogrzebac w starocieach (C++ Builder).
Tak wiec nawet jesli macie jakies pojecie o C++/Javie/PHP tudziesz czymkolwiek innym to nie wachajcie sie pisac o tym w CV. Byc moze pracodawca czytajac to skojarzy ze potrzebowalby kogos takiego z doskoku, mimo ze w ofercie nawet nie bylo o tym mowy.

Pozdrawiam i powodzenia

Witam.

Panowie wasze wypowiedzi napawają mnie nadzieją, że moja ciągła praca nad rozwojem swoich umiejętności jednak któregoś dnia może zostać doceniona przez jakiegoś pracodawce... Życzę wszystkim powodzenia i siły w tym wszystkim do czego dążą. Obyśmy dzięki swoim pasjom i pracy nad własnym rozwojem mogli robić to co najbardziej lubimy... Prowadzącemu bloga gratuluję osiągnięć. ;)

Pozdrawiam i Trzymam kciuki...

Niestety z programerami Java, C# i podobnych bywa tak ze nie rozumieja podstawowych rzeczy. Np jak dziala Mapa, co to jest hash code, jak dzialaja operacje bitowe, czym sie rozni GC od np RAII, jakie sa wady GC i duzo duzo innych. Przerabiam to na co dzien.. Sa rewelacyjni pod wzgledem tu kliknij tu generuj tu daj klase z potrojnym interfejsem ale po co na co i dlaczego to juz klopot. Diabel tkwi w szczegolach i warto je znac. Nie polecam tez uczenia sie jednego jezyka - to duzy blad, ktory ogranicza nasze postrzeganie i sposob myslenia.

Witam. Uno napewno masz racje ale c# miał taką rolę by być przyjaznym i dość łatwym językiem w połączeniu z kompilatorem VC#.

Dopiero idę do liceum więc jestem jeszcze baaardzo młody(:P) ale interesuje sie programowaniem od jakiegoś czasu ( przede wszystkim c#, XNA, SL, JS i XHTML/CSS ) i mam obawy, że gdy już będę na studiach i będę szukał jakiś ofert pracy, to nie podołam jakimś nawet wydawałoby się łatwym zadaniom i nie wykonam zadanemu mi projektowi. Co zrobić w takiej sytuacji? Zdarzało się wam nie wykonanie jakiegoś zlecenia?

Witam wszystkich.
Mam 15 lat, bardzo zaciekawilo mnie programowanie, interesuje sie informatyka i widzialbym siebie w przyszlosci jako programiste, tylko kiedy przeczytalem troche o programowaniu to sie wystraszylem, mozliwe, ze trafilem na cos zbyt trudnego. Mozesz mi polecic jakas dobra strone, wydawnictwo, ktore pomorze mi zrozumiec podstawy programowania, oraz czego powinienem sie nauczyc na poczatku kariery, jakiego prgramu uzywac do pisania, bo jak narazie to pascal tylko miesza mi w glowie.
Pozdro i z gory dzieki

Dzięki witrynie dotnetkicks.com trafiłem na taki oto wpis:
www.dotnetcurry.com/ShowArticle.aspx
Myślę, że można traktować go jako uzupełnienie tekstu powyżej.

Witam. jestem studentem informatyki Politechniki wrocławskiej. Właśnie skończyłem 1 rok studiów. Nauczyłem się podstaw języka C. czy naprawdę warto wysyłać wszędzie CV? co w takim cv napisać? że znam podstawy języka C i szukam doświadczeń? jak wyglądfają pierwsze zlecenia? są trudne?

bardzo chciałbym zostać dobry programistą i na studiach robię co mogę, narazie poradziłem sobie ze wszystkimi programami które mi zadano, ale wiem że zapewne był one banalnie proste do napisania choc mi sprawiały wiele kłopotów, były bardzo długie i długo działały.

w sumie to po przeczytaniu tego blogha chyba napiszę CV i zacznę wysyłać je do każdej firmy d jakiej zobaczę oferty

pozdrawiam wszystkich ^^

Trackback from . jak .NET

Zawód - programista. Nadzieje.

@NuFac3

Cześć
Sam dopiero niedawno zacząłem pracę w zawodzie. W zasadzie to trochę późno bo po ukończeniu studiów. W moich obserwacji "świeżaka w branży" zauważyłem, że pracodawca jak już zdecyduje się na takiego delikwenta (a nie jest to rzadkość) to zatrudnia go na start na okres próbny. Z resztą dotyczy to także starszych programistów zwłaszcza, jeśli życzą sobie solidnej zapłaty za pracę. Podczas takiego (mniej więcej) dwu miesięcznego okresu próbnego masz czas na wykazanie się.
W zależności od tego, czy trafisz do fajnej firmy i fajnego projektu/zadania albo sobie poradzisz lepiej, albo gorzej (co z resztą oczywiste). Jak wg Ciebie będzie gorzej, a jednak zaproponują Ci stałą pracę to wybór zależy od Ciebie - zostać czy podziękować. Ja bym chiba jednak został, przynajmniej kilka miesięcy bo pół roku wygląda w cv lepiej niż 2 miechy.
Ważne, żeby w pracy wykazywac progres czyli uczyć się, umieć wyszukiwac informacje i korzystać z dostępnych zasobów (np MSDN). Tak jak pisał Procent z czasem wszystko Ci się rozjaśni i meandry obiektowości staną się prostsze, a praca przyjemniejsza :)

A co to jest ten bełt??

Witam!

Artykuł mnie zafascynował, dlatego najsamprzód wielkie podziękowania dla autora :)

Być może motywującym argumentem dla Wszystkich Koleżanek i Kolegów będzie w tym miejscu kilka słów o mnie.
Jestem na IV-ym roku informatyki na Uczelni prywatnej. Muszę przyznać, że gdy patrzę na studentów (chociażby z mojego roku - pragnę jednak nadmienić, że tyczy się to zarówno wszystkich lat studiów, jak i Uczelni - również publicznych), to dziwię się, że się uchowałem ;) - znaczna grupa to Ludzie, którzy studiują, bo:

1. uciekają przed wojskiem
2. Rodzice Im kazali
3. nudzi Im się, a informatyka jest przecież łatwa ;) // najrzadszy powód, a jednak prawdziwy - zadziwiające :)

Do czego zmierzam - pierwsza i podstawowa zasada - jeżeli nie chcesz zdobywać wiedzy, to choćby wymagania firmy były naprawdę banalne i jakimś cudem pracodawca "łyknąłby" Twoje CV - 3 miesiące okresu próbnego będą jedynym, co Ci zostanie.. Nie ma się co oszukiwać: postawcie się w ich sytuacji - zatrudnilibyście na dłużej kogoś, kto nie radzi sobie, bo nie ma odpowiednich podstaw? [pytanie retoryczne]

Po drugie: nigdy nie bójcie się podjąć wyzwania, choćby na pierwszy rzut oka wydawało się naprawdę poza Waszym zasięgiem. Dowód? Posłużę się swoim przykładem - gdy skończyłem pierwszy semestr, pracownik Dziekanatu zaproponował mi, żebym zmienił tryb na zaoczny i rozpoczął pracę w firmie, która współpracowała z Uczelnią. Miałem również czas na zastanowienie się - całe 15 minut przerwy między zajęciami ;) Usiadłem więc przy PC, zerknąłem na wymagania firmy i po 2-ch minutach byłem w Dziekanacie z decyzją odmowy - teraz wiem, że to był mój największy błąd! Wtedy byłem święcie przekonany, że na utrzymanie się nie mam nawet najmniejszych szans.
Z perspektywy czasu widzę, że analogicznie wygląda sytuacja, gdy czytacie wymagania firm szukających stażystów/praktykantów/studentów ostatnich lat studiów/pracowników z n-letnim doświadczeniem. Nigdy - powtarzam - nigdy nie dajcie się wystraszyć liście zadań, które musicie spełnić, aby zaproszono Was do firmy. Argumenty:

1. wymagania są zawsze przesadzone - panuje zasada: dobrze byłoby, gdyby pracownik wiedział dużo więcej, niż potrzebujemy ;)
2. Procent napisał:
Pracodawca będzie sobie zdawał sprawę że bierze juniora i jeżeli się zdecyduje to z pewnością nie postawi ci wygórowanych oczekiwań. - dodam tylko, że nawet jeżeli oczekiwania będą spore, to chęć nauki może być kluczem do sukcesu - pracodawca będzie to widział :)[/quote]
3. @SarmaX napisał:
Jak ja zaczynalem swoja przygode z programowanie to po mozliwosci jeszcze nalezalo sie schylac, teraz coraz czesciej wydaje mi sie ze wystarczy tylko na chwile zwolnic, a same was dogonia. - świetna przenośnia - pamiętajcie: rynek pracy może zwolnić, może płacić mniej, ale nigdy nie zabraknie ofert pracy - Szukajcie, a znajdziecie - brzmi znajomo? I nie chodzi mi tu o Allegro.pl ;)
4. I w końcu - jak najszybciej rozpocząć zdobywanie doświadczenia. Przykład: od 2-go roku studiuję w trybie zaocznym. Co prawda pracy zacząłem szukać, ponieważ zmusiła mnie do tego sytuacja rodzinna, ale okazało się, że to był bardzo dobry ruch na drodze do "kariery", a przynajmniej do zdobywania solidnych jej fundamentów. Już na pierwszej rozmowie udało mi się odnaleźć miejsce pracy w swoim zawodzie, a CV miałem wysłać jeszcze w kilka miejsc.
Bynajmniej nie mam zamiaru namawiać Wszystkich, aby rzucili studia dzienne i zaczęli szukać ofert pracy ;) - moim zdaniem studenci dzienni mają więcej czasu na zdobycie wiedzy. Warto jednak pamiętać, co się z tym wiąże - po skończeniu studiów musicie mieć solidne podstawy, aby walczyć na rynku pracy.

Reasumując, pragnę wspomnieć o jeszcze jednej, bardzo ważnej kwestii.
Wyobraźmy sobie sytuację, gdy jesteśmy już zatrudnieni i rozpoczynamy okres próbny. Przerażenie - to było pierwsze uczucie, które mnie ogarnęło. Gdy zobaczyłem w praktyce teorię, której uczyłem się na Uczelni, już po dwóch tygodniach wiedziałem: rozpoczynając pracę tak naprawdę uczę się od nowa - bałem się, że sobie nie poradzę. W końcu tak szybko udało mi się dostać pracę, a jak tak dalej pójdzie, to pracodawcę czeka rozczarowanie..

Tymczasem pracuję od X.2007r. cały czas w tej samej firmie, zdobywam doświadczenie, uczę się i spełniam się zawodowo. Skąd to wiem? Przychodząc do pracy czuję, że czekają mnie wyzwania, które lubię podejmować i praca mnie nie męczy - wracam do domu i nie mówię do Kobiety, którą Kocham: "Cześć Kochanie. Całe szczęście, że ten dzień już się skończył."

I tego życzę Wszystkim zainteresowanym - nie zatrzymujcie się w miejscu i uczcie się, aby czerpać jak najwięcej korzyści z naszej ulubionej dziedziny [dla przypomnienia: chodzi o informatykę ;)]

Pozdrawiam serdecznie

Artur