Właściwości (properties) to przyjemny mechanizm do zapewniania enkapsulacji, czyli jednej z najważniejszych cech programowania obiektowego. Przyjemniejszy niż zwykłe metody zwane "getters & setters". Zwrócę jednak uwagę na ciekawy fakt (zapewne znany większości czytelników, ale...). Popatrzmy na następujący kod:

 1:   private int _number;
 2:   public int Number
 3:   {
 4:       get { return _number; }
 5:       set { _number = value; }
 6:   }
 7:   
 8:   public int get_Number()
 9:   {
 10:       return 0;
 11:   }
 12:   
 13:   public void set_Number(int number)
 14:   {
 15:   }

Z jednej strony znana wszystkim doskonale właściwość, z drugiej - zwykłe metody nie mające z nią nic wspólnego poza taką samą nazwą poprzedzoną przedrostkami get_ i set_.
Co otrzymamy przy próbie kompilacji? Błąd (różny w zależności od wersji kompilatora)! Powód? Otóż "pod spodem", w mrocznych i strasznych flakach Języka Pośredniego, właściwości to nic innego jak... tworzone w locie getters & setters wywoływane w odpowiednim momencie:

 [MSIL]
 1:   .property instance int32 Number()
 2:   {
 3:     .get instance int32 ConsoleApplication1.Program::get_Number()
 4:     .set instance void ConsoleApplication1.Program::set_Number(int32)
 5:   }

Oczywiście to samo dotyczy "automatycznych właściwości" wprowadzonych w C# 3.0.