Przyznam się bez bicia - dość regularnie oglądam "You Can Dance". Bynajmniej nie dla tańca, bo czynność tą uważam za dość durne zajęcie. Oglądam "(szubidubi) Can Dance" dla wyjątkowej atmosfery dającej się wyczuć pod komercyjną papką dla mas. Główni bohaterowie, ci waleczni młodzi ludzie, poświęcają bardzo wiele, aby realizować swoją życiową pasję. Krew, pot i łzy - nic nie jest dla nich straszne. Liczy się jedno - wprowadzać w życie największe marzenia, pozwalające czerpać satysfakcję z każdego... [More]

Najdszedł czas wiekopomny, trudny i aktywnościami różnymi wypełniony. Zgodnie z zapowiedzią z posta opublikowanego na przełomie lat (link), z Joanną pod pachą wyruszam w drogę powrotną z Warszawy do Białegostoku, na stałe. Wiąże się z tym wiele zamieszania. Najmniejszy jego czynnik to przewiezienie wszystkich gratów, które nagromadziły się przez lata koczowania w stolicy. A największy - zakup nowego własnego gniazda, poprzedzony oczywiście zadłużeniem się na większą część ży... [More]

Już dwa razy (tu i tu) deklarowałem gotowość do zdawania egzaminów kończących się jakimś certyfikatem. Bardzo długo na "gotowości" się kończyło. Ostatnio jednak, obserwując nieuchronny upływ czasu oraz licznik zdanych egzaminów od pięciu lat wskazujący niezmiennie wartość 1 zadałem sobie pytanie: czy istnieje prawdopodobieństwo większe od zera, że jestem w stanie poświęcić kilka tygodni/miesięcy na NAUKĘ tylko po to, aby podejść do egzaminu? Odpowiedź była prosta: zdecydowanie nie.... [More]

Należy starać się, abyśmy to MY dyktowali narzędziom JAK mają działać, a nie odwrotnie. Zbyt często okazuje się jednak, że jest inaczej... Ile razy zmienialiście swoje nawyki, aby przypodobać się wymogom tego lub innego wspomagacza pracy? Albo: ile razy okazuje się, że bez pomocy tychże narzędzi po prostu NIE DA się pracować? The tools we use have a profound (and devious!) influence on our thinking habits, and, therefore, on our thinking abilities. Bywają niezastąpione. Potrafią uzależnić.... [More]